İnsanın dünyada ilk uyacağı yasa, varlığını korumak ; yapacağı ilk şey de , kendine borçlu olduğu özeni göstermekte. İnsan kendini bilecek çağa gelir gelmez, nefsini korumaya yarayan araçlara değer biçmede tek söz sahibi olduğu için, sonunda kendi kendisinin efendisi olur.
İnsan özgür doğar, oysa her yerde zincire vurulmuştur.Falan kimse kendini başkalarının efendisi sanır ama, böyle sanması, onlardan daha da köle olmasına engel değildir.
Toplum sisteminin işlemesini sağlamak için birtakım önemler alınmalıdır. En yüksek güvence olarak da yurttaşlarının toplumsal duygularla bezenmiş olmaları istenecektir.