"Ama oğullar babalarına asi, insanın yasası unutmakla illetli. Onun oğulları her şeyi görmek, her şeyi yaşamak, her şeyi hissetmek, her şeye sahip olmak, her şeyce sahip olunmak hırsıyla hem nasıl da unutacaklardı. "
Hem cenneti hem dünyayı görmüş olan bu ilk insan çevresine baktı kederle. Ve dünya yüzünden gelip de geçecek bütün insanların cenneti hayal bile edemeyeceğini anladı. Çünkü daha tahayyülün sınırları vardı ve o da dünya gözünün bakışıyla sınırlanmıştı. "