Melike Uysal
@MelikeUysall
Topladım avucumda kaderim, bir demet gülde arsız dikenim. En yüksek dağların tepesinden boşluğa savrulur da giderim.
Şu anda okuduğu kitap
Gogol'un Palto'sundan Çıkanlar
Palto isimli öykü beni çok çok etkiledi ve belli ki koskoca bir Rus Edebiyatını da etkileyip yön verdi.
Akaki Akakievitch bu müthiş hikayenin merkezi.İsminin zorlama ve tuhaf olduğu düşünülebilir ama yazarımız bu konuda oldukça ikna edici açıklamalarda bulunuyor :)
Öykü uzun değil ama anlattıkları zamansız.
Sıradan bir memurun tekdüze yaşamını bir palto meselesi ne kadar değiştirebilir ?
Hem gerçekçi hem fantastik bir anlatımla ne kadar değiştirebileceğini gözler önüne seriyor Gogol.
Herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitaptır diyerek sonlandırayım :))
İyi okumalar dilerim..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Barış Ruhu
Nerden başlayacağımı bilmiyorum. Okumamın üstünden biraz zaman geçti.
Bu bir inceleme midir ? Onu da bilmiyorum,öyle olduğunu sanmıyorum. Bu bir kitaptan öte anmadır, sevgiyle yad etmedir ve ben de öyle burada onu sevgiyle yad edeceğim.
Çünkü onun da dediği gibi "Sevgi her şeyin anahtarıdır ve paylaştıkça çoğalır."
Barış Akarsu'nun kişiliği ve duruşundan daha çocuk yaşlarımda etkilendiğimi ve vefat ettiğinde aşırı derecede üzüldüğümü, gazetelerden vefat haberlerindeki fotoğraf küpürlerini kesip sakladığımı hatırlıyorum.
Kalbimin hep bir köşesinde öylece kaldı, zaman geçti, ben hayatın akışına kapıldım ama bu yıl hayatı hakkında film yapılacağını tesadüfen gördüğümde Barış ruhu o köşeden beliriverdi birden.
Çılgın gibi hakkında çıkmış her şeyi izledim,okudum, dizisini baştan sona izledim tekrar.Sonra filmini izledim ve nihayetinde Metin Sözüçetin'in -yani Barış'ın hayranı, ağabeyi, benim kanımca rehberi- kitabını gördüm ve bir gecede okudum.
Barış gibi doğal, olduğu gibi,güldüren, ağlatan, duygudan duyguya koştuğum bir okuma oldu.
Akabinde Metin ağabeyimin söyleşisine katılıp kitabı da imzalattırdım.
Barış'a bu kadar yakın teması olan biriyle tanışmak ruhuma iyi geldi.
Barış'ı tanımıyorsanız ve tanışmak istiyorsanız tanışmanız için bu kitap önemli bir fırsat.Açın kalbinizi bakın, görün,anlayın Barış ruhunu.
Son olarak, Barış'ın internet sitesinde vefatından birkaç gün önce yayınlamış olduğu mesajla bitirmek istiyorum;
Dostlarım, çok güzel bir olay gerçekleştiriyoruz ve sizin güzel yüreklerinizle daha çok güzel şeyler yapacağız. Bizim yardıma ihtiyacı olan herkese kucağımız,yüreğimiz açık,inşallah her şey daha güzel olacak, ben dünyanın en şanslı adamıyım çünkü sizin gibi sevenlerim var, yürekleri sevgi dolu.
SİZLERİ ÇOK SEVİYORUM.
Yüreklerimiz
Merhabalar,
Öncelikle Tuna Kiremitçi'nin polisiye türünde kitabı olduğunu bilmiyordum. Tüyap kitap fuarının son gününde kendisinin söyleşisine katıldım. Bu türden kitap yazma nedenini, oluşturduğu kahramanı ve kitabı nasıl tasarladığını o kadar doğallıkla anlattı ki hemen koşup serinin ilk kitabı olan Mezun Cinayetleri'ni aldım.
Çok hacimli bir kitap değil,akıcı ve sade bir dile sahip bu sebepten elime almamla bitmesi bir oldu.
Önce kendisinin kitapla ilgili yorumunu aktarıp kendi fikrimi de belirtip sonlandırayım diyorum incelememi :)
Kendisinin polisiye türünde yazma fikri hep kafasında varmış ve pandemi dönemindeki işsizlik süreci onu harekete geçirmiş.
Bir gazetede okuduğu kadın başkomiser ve kadınlardan oluşan ekibinin başarısını aktaran haberden ilham alarak kahramanını yaratmış.
İsmini ise Perran Kutman'ın oynadığı Perihan abla karakterinden esinlenerek Perihan Uygur olarak belirlemiş.
Kahramanı, Perihan abla karakteri gibi anaç, dert ortağı herkesin sevip saydığı bir kişilik olarak oluşturmasının yanısıra bir polis önsezisi,inatçılığı ve gözüpekliğini de ilave etmeyi unutmamış.
Bunun dışında polisiye türünün yeni dönemde evrilip sosyal ve toplumsal sorunları da ele alan çok katmanlı bir yapıda geliştiğini ve kendinin de romanı böyle ele aldığını söyledi.Hakikaten de Aspenger Sendromlu çocuğu, kızlar bölüğü lakaplı ekibi ve hayatının her yerinde kadın olmanın zorluğuna göğüs geren bir karakter yapısı ile başkomiser Perihan Uygur tam da bu çerçeveye oturtulmuş.
Kitap konusu ise köklü bir lisenin aşure gününde eski mezun bir öğrencinin okulun çatısından düşmesi ve dosyanın başkomiser Perihan Uygur'a verilmesi çerçevesinde gelişiyor.
Kendi yorumuma gelince ilk defa bir polisiye romanda kitap karakterlerini merakım, katil kim merakımın önüne geçti.
Bu
Spoiler içerir benden söylemesi :)
Öncelikle kitaba bayıldığımı belirtmek istiyorum. Neden bu zamana kadar okumamışım diye düşündürdü. Neyse geç olsun güç olmasın.
Kitap bilindiği üzere adını İngilizce argo bir deyim olan A Clockwork Orange'dan alıyor.
Kurulan bir oyuncak olduğunuzu hâl, hareket ve tutumlarınızı seçme yetinizin olmadığını hayal edin.
Bu düşünceden yola çıkıp bir pencere açmış Antony Burgess.
Herbirimizin içinde iyilik ve kötülük var ve hangisinin baskın olacağını seçimlerimiz belirler.
Kitabın ana karakteri Alex de salt kötülüğü seçen hatta bundan zevk alanlardan.
İşte bu Alex kardeşimiz vuruyor, kırıyor, parçalıyor.Genç yaşında çetesiyle sebepsizce akla hayale gelmeyecek kötülükler yapıyor ta ki hapsi boylayana dek.
İşte tam bu noktada cezaevlerinin suçluları ıslah etmediği ve hatta suçluların akıllarında sadece ve sadece çıktığımda daha ne gibi kötülükler yapsam fikrinin dolanıp durduğuna değiniliyor. Suçun cezasız kalmaması tabi ki esas ama suçlunun rehabilite edilmiyor olması konusuna nokta atışı yapılmış.
Evet buraya kadar Alex'in hikayesi sıradan gelebilir.
Fakat hikayeye takla attıran da devletin yeni bir tür deney ile suçluların iyi ve kötüyü seçebilme iradesini elinden alması.
İlk kobay da tahmin edersiniz ki küçük Alex'imiz.
Alex'in Otomatik Portakal halleri çok güzel betimlenmiş ve keşke kendi özgür iradesiyle bunu istese dedirtiyor.
Kitap sonunu da söylemiyim artık :)
Bir yere bağlayalım artık :))
Asıl sorumuz şu bence;
kötü birini, iyi olmaya şartlanmış bir otomatik portakala yeğler miyiz?
