Mels’
@Melike_fa
Visibilia ex Invisibilibus…
İçsel modeliniz, dış dünyanın kararlı oldugu varsayımıyla işlemektedir; gözleriniz de birer video kamera gibi çalışmaz. Onlar için mesele, dış dünyaya atılıp içsel modelinize sunacak daha fazla ayrıntı bulmaktır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Deneyimlediginiz her sey, algiladiginiz her bir görüntü, ses ya da koku, dolaysiz bir deneyim olmaktan çok, karanlik bir tiyatroda oynanan elektrokimyasal bir yorumdur.
Gerçeklik algimiz, “oralarda" olup bitenlerden çok, beynimizin içinde olup bitenlerle ilgilidir.
Beynin biyolojik iç yapisi deneyimlerimizi nasil olusturur? Zümrüt yesilinin görüntüsünü, tarçinin tadini, islak topragin kokusunu? Ya size deseydim ki çevrenizdeki dünya, bütün zengin renkleriyle, dokusuyla, sesleriyle ve kokularyla yalnizca bir yanilsama; beyninizin sizin için tasarladigi bir gösteri? Gerçekligi oldugu gibi algılayabilseydiniz, onun renksiz, kokusuz, tatsiz sessizligi karsisinda donakalirdiniz. Beyninizin disinda kalan her sey, enerji ve maddeden ibarettir. Milyonlarca yillik evrim süreci boyunca, insan beyni bu enerji ve maddeyi zengin bir varlık deneyimine dönüstürmede ustalasmistir. Ama nasil?