Melike Yılmaz
@Melilike
İnsanlar bir kitabı alıp yutamıyor, aynı anda farklı ciltleri çiğneyemiyor ya da sonsuza yakın bilgiyi birkaç saniyede sindiremiyorlar bizim gibi. Kelime kapsüllerini ağızlarına atamıyorlar tek hamlede.
Düşünsenize! Hem ölümlüler, hem de o değerli ve sınırlı vakitlerinin bir kısmını okumaya ayırmak zorundalar...
Bir bilgi birikimine ulaşmalarına sahip olacak kadar okuyup bu bilgileri yapabilecek duruma geldiklerinde ölüveriyorlar ne de olsa.
Reklam
İç çektiğini duydum. Sonra güldüğünü. Gülmek, delirmek gibi, tek çıkış yoluydu sanki, insanların acil çıkış kapısı.
Adamın hali burada ölümün hüküm sürdüğünü hatırlattı. Burada şeyler eskiyor, bozuluyor, ölüyordu. İnsan yaşamının her yanı karanlıklarla sarılıydı. Nasıl başa çıkabiliyorlardı bununla?
Ne zaman bir engelle karşılaşsam, mucizevi bir şekilde daha geniş, daha ışıklı başka bir yol serildi önüme.
Reklam