Melisa Çelenk
@MelisaCELENK
Şu anda okuduğu kitap
Başkalarının ölümünün, bir annenin sevgisinin, onun Tanrısının, seçilen yaşamların, kaderlerin ne önemi vardı benim için, değil mi ki beni de, onun gibi benim kardeşim olduklarını söyleyen milyarlarca imtiyazlıyı da bir tek kader seçecekti. Anlıyormuydu bunu anlayabiliyor muydu acaba? Herkes imtiyazlıydı. Bu dünyada imtiyazlılardan başka kimse yoktu. Ötekileri de günün birinde mahkûm edeceklerdi. Eğer adam öldürmekle suçlanıp da annesinin cenazesinde ağlamadığı için idam edilirse, ne çıkardı bundan?
Sırtımı bir duvara dayayıp önümden geçtikleri sırada, Biliminiz nerede? Hümanizminiz ne oldu? Düşünen kamış onurumuzdan ne haber? diye haykıracağım.
Var olan herşey, nedensiz ortaya çıkar, zavallılığı yüzünden varoluşunu sürdürür ve rasgele ölür.
Peki ama, biribirlerine bu kadar benzediklerine göre, niçin bu kadar var olan var? Diye düşünüyordum. Birbirinin eşi bunca ağaç neye yarar ki? Bunca boşa gitmiş ve inatla yeniden başlayarak yine boşa gitmiş bunca var olan niye? Sırtüstü düşmüş bir hayvanın güdük çabalarına andıran bu uğraşma niye?
Şu bahçe, şu kent, ben kendim, herşey temelsiz ve nedensizdir. Bunun farkına vardığınız zaman yüreğiniz bulanır; geçen akşam rendezvous des cheminonts'da olduğu gibi her şey salınmaya başladı. Bulantı budur işte. Kodoşların hak düşüncesi ile kendilerinden saklamak istedikleri işte budur. Ne aptalca bir avunuş. Oysa kimse haktan söz edemez, onlar da öteki insanlar gibi tepeden tırnağa temelsizler, ama fazlalık olduklarını duyamıyorlar. Oysa kendilerinde, gizliden gizliye fazlalık onlar da; yani biçimden yoksun, belirsiz ve kasvetliler.