9/10
2022 35. kitabı
Merhaba,
Uzun zamandır okuma listemdeydi kitap fakat bir dönem çok meşhur olduğu, her yerde karşıma çıktığı için ertelemiştim. Bu grupla ilk kitabımız oldugu için de cok sevindim aslında. Şiirsel dille başlaması, masalsı tadı, anlatımının ve dilinin böyle akıcı olması beni çok şaşırttı ve içimi ısıttı. Bu kadarını beklemiyordum açıkçası. Sanki ben de Hakkari sokaklarındayım, Süryani'nin kitaplığının karşısındayım ya da benim de ayaklarım çamurlu gibi hissedip kendimi kaptırdığım anlar oldu.. Başlangıcındaki şiirsel girişi görünce kolay okunan bir metin değil düşüncesi uyandırsa da su gibi aktı kitap. Çoğunluğun aşina olmadığı, televizyonlardan, internetten yansıtıldığı kadar bildiğimiz hatta aslında bilmediğimiz ve bizden uzak diye belki çok da umursamadığımız, duymazdan geldiğimiz bu bambaşka coğrafyadaki, bize çok uzak hayatlardaki ıraklık, soğukluk, çaresizlik konularını, cehaleti, zorlukları, bu zorlukların nasıl da normalleştirildiğini, devlet işlerinin, dil ve inanış farklılıklarının kişileri nasıl yabancılaştırıp ayrı kıldığını çok şiirsel ve etkileyici bir biçimde anlatmış. Okuduğum ilk Ferit Edgü kitabıydı ama son olmayacak dedirtti.
Puan vermedi·160 syf.·
2022 62. kitabı
Merhaba!
Okuduğum ilk Sudan'lı yazar oldu Tayeb Salih. Okurken su gibi akıyor, kolay okunuyor olmasına rağmen bende geri dönüp tekrar tekrar altını çizme, anlatılanları sindirme isteği uyandıran bir kitaptı. Tabi ki çevirmenin başarılı olmasının da bunda etkisi vardır.
Sömürge altındaki Sudan'da hayatlara, olaylara ve ilişkilere bakış açılarına, dönemin getirdiklerine ve sömürgenin gerektirdiklerine bazen yüzeysel bazen ise can acıtarak derinlemesine değinirken öte yandan da 1966 yılında yayınlanmış bu kitapta anlatılanları şöyle bir düşününce günümüzde durumun çok da farklı olmadığını sadece teknolojinin daha yoğun hayata dahil olduğunu görebildim. Yani aslında hangi dönemde yaşanırsa yaşansın sömürgeciliğin hayatları, kültürleri yerle bir ettiğini gözler önüne seriyor. İnsanların kimlik arayışları, yarına dair umutsuzlukları ya da umutları diri tutma çabaları, politikalar, anlatılan trajediler okuru ciddi düşüncelere sevk ediyor.
Kitap, Arap Edebiyat Akademisi tarafından 20. yy'ın en büyük eseri kabul edilmiş. Sade bir anlatımı var gibi dursa da derinlikli, yoğun ve yorucu bir okumaydı benim için.
Puan vermedi·292 syf.·
2022 66. kitabı
Merhaba!
Okuduğum ilk Abdulrazak Gurnah kitabıydı. Nobel almış olmasından ötürü biraz daha titizlenerek ve sorgulayarak okudum.
Öncelikle yazarın hayatını, ardından kitabın konusunu önden okuyup minik bir araştırma yaptım. Böyle olunca kitabı okurken yaşananlar, zihnimde daha kolay oturdu.
Alışılmış Zanzibar hayatından farklı olarak anne& babasının ayrı olmasına anlam veremeyen, bunun ardında saklanan bir sırrın olduğunu fark eden Salim'in, İngiltere'ye kaçışında geleneklerden, zorunluluklardan ve de bir türlü öğrenemediği ama ailesini parçalayan sırdan uzaklaşacağını düşünmesi yatmakta. Fakat büyüdüğü ve alıştığı geleneklerden tamamen bambaşka bir hayat sürülen İngiltere'de umduğu huzuru bulamaz. Bu huzursuzluğunun dile getirilişi çok akıcı ve sade ama öte yandan da eleştirel bir dile de sahip.
1960ların yaşam tarzı, toplumsal sorunları, ırkçılık, kadınlara bakış açıları, ötekileştirme.. halen günümüzde de yaşanmakta olan büyük sorunlar oldukları muhakkak.
Bir tarafta yaşanan sürgün, , sömürü, ırk ayrımcılığı, öte yanda kimlik arayışları, bu arayışlar esnasında çekilen acılar, aşağılanmalar, aşkın karşısındaki çaresizlik ve hayata tutunma mücadelesi..
Nobel Edebiyat Ödülüne layık görülen yazarın, yoğun acıları ve hisleri, yalın bir anlatımla akıcı biçimde anlatmasına hayran kaldım evet ama öte yandan da sorguladım;
ödül verilirken, acaba 1964'te özerkliğini ilan eden Zanzibar'a ve diğer sömürge ülkelerine karşı çıkarılmaya çalışılan bir günah var mı diye..
Ama benim için dolu dolu bir okuma oldu. Teşekkürler
