Zenginlik, yoksullara ruhsal bir veri olarak gelir; zenginlerin yoksulluğu ise yaşamsaldır. Açıkçası çok zenginler, gerçekte zavallı bir p*ç sürüsüdürler.
Bir tek hikâyemiz var. Bütün romanlar, şiirler, içimizde o hiçbir zaman bitip tükenmeyen iyi-kötü yarışı üzerine kurulmuştur. Ve bana öyle geliyor ki, kötülük ölür ölür dirilir, iyilik ise ölümsüzdür. Kötülüğün her zaman taptaze bir görünüşü vardır, iyilik ise dünyadaki her şeyden daha çok saygıdeğerdir.