Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım
Ah, unuttum tabii... Daha adımı bile söylemedim, değil mi? İnsan, kendisini nasıl oluyor da böyle unutabiliyor... Hâlbuki bizi yalnız bırakmayan, hep peşimizde, yanımızda olan kim var kendimizden başka?