"Ailenizi mi özlediniz komutanım"
Yanında beliren askere doğru döndü Ayhan. Aile özlenmez mi aslanım, "dedi içli bir sesle. "Hem de ne özledim."
"Talia'yı ana karargâha getirmeyi düşünmüyor musunuz? "diye sordu Selçuk. "Bizim birliğin neşesiydi. Ana karargâha dönünce keşke getirseniz. Özledik vallahi! Bıcır bıcır konuşarak hepimizin kafasını şişirse keşke."
"Ne diyorsun,oğlum sen?"dedi hafif kızgınlıkla."Kızımın çenesine laf mı ediyorsun"
Selçuk açık sözlülükle,"Yani biraz çenesi düşük bir kız,"dedi."Yalan mı komutanım? Siz değil misiniz onunla saatlerce telefonda konuşan?Bazen kolum ağrıdı,gelin de biriniz şu telefon tutun diyorsunuz.Ne çabuk unutuyorsunuz."
"Onun çenesine kurban olurum ben," dedi Ayhan.Yavaşça gülümsedi."Allah evleneceği adama sabır versin.Hadi ben görevdi, operasyondu derken uzaktaydım ama düşünsene kocasıyla her gün aynı evde...Onunla evlenecek adam cennetlik!"