Hiçbir şey hissedilmediğini, acı çekilmediğini, bunun tatlı bir son olduğunu ve bu şekilde ölümün basitleştirildiğini söylüyorlar.
Hah! Öyleyse, bu son altı haftanın acısı ve bütün bu son günün can çekişmesi nedir? Öyleyse bu çok yavaş ama çok hızlı akan, bu onarılamaz günün kaygısı nedir?
İdam sehpasına açılan bu işkence merdiveni nedir?
Görünüşe göre bu, acı çekmek değil.
Serbest Fırkayı mürtecilere teslim olmakla suçladılar. Halbuki kimsenin böyle bir derdi yoktu. Sefaletin ve kötü yönetimin inlettiği insanlar, bir çıkış yolu gördükleri için yeni fırkaya destek verdiler. Bunu onlar da biliyor. Ama itiraf edemiyorlar. Her zamanki kolaycılığa kaçıp en etkili suçlamayı
yaptılar.
-İrtica...