Melek
@Melsercetin
Kitap tarihi bilgileri aktarırken aynı zamanda da okuyucuda araştırma ve sorgulama merakı uyandırıyor. Struma gemisi , mavi alay, Schubert’in serenadı, 2. Dünya savaşında Türkiye'ye gelen bilim adamları, erich auerbach’in yazdığı mimesis… gibi konuları ustalıkla ele alıyor.
Livaneli herhangi bir milletin üstün olmadığını, her toplumun tarihinde yaşanmış trajediler, katliamlar olduğunu gözler önüne seriyor. Her ne kadar kabul etmekte zorlanılsa da, birçok devletin içinde zulüm, katliam, öldürme, haksızlıklar dolu dönemler yer alıyor. Yazar bu gerçekleri derin bir şekilde eserinde işlemiş.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Romanın ilk bölümlerinde olay örgüsü bana bir Türk dizisini andırdı :)) Ancak sayfalar ilerledikçe yazarın diline alışmaya başladım. Özellikle şiirsel anlatımı zaman zaman yorucu olsa da romanın akıcılığı ve yarattığı merak duygusu beni kısa sürede içine çekti. Romanın en dikkat çekici yönlerinden biri, hiç beklenmedik bir final sunmasıydı.
Son bölümde yaşananlar okuyucuyu olayları yeniden düşünmeye ve yorumlamaya yöneltiyor. Her şeyin aslında ana karakterin zihinsel bir hastalıkla—muhtemelen çoklu kişilik bozukluğuyla—ilişkili olabileceği düşüncesi, kitabı bambaşka bir boyuta taşıyor."Kitap doğrudan bir psikoloji romanı olmasa da, özellikle finaliyle bu türde de rahatlıkla kaleme alınabileceğini gösteriyor."
Kitapta en beğendiğim yön, herkesin rahatlıkla anlayabileceği bir dille yazılmış olmasıydı. Latince ya da karmaşık terimlerin fazlaca kullanılmaması, kullanıldığında da mutlaka açıklanması, okuma sürecini oldukça kolaylaştırıyor. Ayrıca yazarın samimiyeti satırlara öyle güzel yansıyor ki, okurken adeta okuyucunun ne düşündüğünü, neler hissettiğini fark edebildiğini gösteriyor. Bu özellik ise bana göre, kadın beynine özgü güçlü bir sezgi yeteneğinin yansıması. :))
Emma, yazarın en sevdiği roman olmasına rağmen beklentilerimi tam anlamıyla karşılamadı. Romanın kurgusunun öngörülebilir olması, okurken duygusal etkileşimin azalmasına, heyecan ve merakımın sönmesine yol açtı. Eğer hikayenin başlarında bu ipuçları açıkça verilmeseydi, finali çok daha şaşırtıcı ve etkileyici olabilirdi. Ancak eserin en dikkat çekici yanı, Emma'nın karakter dönüşümüdür. İlk başlarda şımarık ve başkalarının hayatına müdahaleci eğilimler sergileyen karakter, yaşanılan olaylar ve Mr. Knightley'in etkisiyle daha olgun ve dengeli bir hanımefendiye evrildi.
Puan vermedi
"Ölü Evinden Anılar" romanı aslında çok güzel ve önemli bir konuyu ele almış ancak Dostoyevski'nin her kitapta yaptığı psikolojik tahlilleri, bu sefer bir cezaevi'ndeki olaylar üzerinden daha etkileyici anlatabilirdi. Kitap o kadar gereksiz uzatmalarla ve tekrarlarla yazılmış ki sıkılmadan okumak güç geldi. Otobiyografik bir roman olan bu eserini sürgün yıllarından ilham alarak yazmıştır. Yazar için yaşadığı anılar ve tanıştığı insanlar derin bir etki bırakmış olmalı ki bu yoğun duyguları okuyucuya da aktarmak istediği anlaşılıyor.
