Dilin kökeni toplumsaldır. Kitleler kendi imgelerine uygun bir dil yaratır. Kendi vasatlığını, gercek manada üstün olan her şeye duyduğu nefreti, her şeyin dış görünüşüne takili kalan kalın ve toy kafasını kullandığı dile yansıtır. Dil ayni zamanda servete, iktidara, savaşa düzülen methiyelerle ve kibarliga, çıkar gütmemeye, sade bir hayata, entelektüel çalışmaya yağdırılan yergilerle doludur.