Fransız eğitimci ve pedagog olan Jules Payot’un, başyapıtı olarak gördüğü “İrade Terbiyesi” kitabı 1893 yılında basılmış. Son zamanlarda ses getiren kitap için, yazıldığı dönemin çok eski olduğu, yazılanların günümüzde önemini yitirdiği gibi eleştiriler mevcut. Kitap basıldığı dönemde de çok fazla eleştiri almış bunun üzerine yazar 2.baskıya ayrı önsöz yazarak eleştirilen kısımlara açıklık getirmiş. Daha çok Fransa eğitim sistemi ve orada yaşayan öğrencilere yönelik yazılmış olsa da kitapta genellenebilir tanımlar olduğunu belirtmek isterim. Üstelik eğitim ve insan ile ilgili, bazı tespitlerinin günümüzde de geçerliliğinin olması aradan yüz otuz yıl geçse de insanın değişim ve gelişiminin ne kadar yavaş olduğunu görmemizi sağlıyor. Kitap teorik ve pratik olmak üzere iki kısımdan oluşuyor. Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere “İrade” kavramı üzerinde duruluyor. Öncelikle irade zayıflığının nedenlerinden bahsediyor sonrasında iradenin nasıl geliştirileceğinden, nasıl terbiye edileceğinden. Okurken birçok yerin altını çizdim. Teorik kısımda;kitap okumak,yürüyüş,düşünme,dikkat,sabır,odaklanma,uyuma,beslenme,alışkanlık kazanma,düzen,devam etme,yazmak,çalışmak,sağlık,zamanı verimli kullanmak,duygularımız,eylemlerimiz,tefekkür vb. konular var.Pratik kısımda da özel tefekkürler,savaşılacak düşmanlar olarak duygusallık,şehvet,arkadaşlar,tembellik,öğretmenler,kamuoyu,üstadlar vb. başlıklar var. Kitabın içinde birçok yazarın,düşünürün sözleri geçiyor.Bu sayede o isimlerle ilgili de merak oluşuyor. Birçok başlık olduğu için kitabı nasıl özetleyeceğimi bilemedim açıkçası.İrade terbiyesi için kararlı olup eyleme geçildikten sonra eylemin tekrarı sağlandığında bunun alışkanlık haline dönmesi kolaylaşacak ve hayat içerisinde çeşitli alanlarda ilerlemek kolaylaşacaktır. Kitabı