Meltem insanı
@Melteminn
71 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Aslında ataerkinin radikal feminist eleştirisi toplumumuzda büyük oranda bastırıldı. Sadece iyi eğitim almış elitleri açık olan altkültürel bir söyleme dönüştürüldü. Bu çevrelerde bile “ataerki” kelimesini kullanmak demode görülüyor. Verdiğim derslerde ülkenin siyasi sistemini tanımlamak için “emperyalist beyaz-üstünlükçü kapitalist ataerki“ ifadesini kullandığımda dinleyenler sıklıkla gülüyor. Şimdiye kadar hiç kimse bu sistemi doğru şekilde adlandırmanın niye komik olduğunu açıklamadı. Gülmenin kendisi ataerkil terörizmin silahıdır. Bu durum, adı konan şeyin önemini azaltarak ona inkar etmeye hizmet eder. Bu şekilde kelimelerinin tanımladığı sistemin değil, kelimelerin kendisinin sorunlu olduğu ileri sürülür. Bu gelişmeleri dinleyicilerin, ataerki karşıtı, itaatkar olmayan eleştiri ile ittifak kurmalarının istenmesinden rahatsız olduklarını gösterme biçimleri olarak yorumluyorum. Dinleyicilerin bu virüsleri bana, ataerkiye açık şekilde meydan okumaya kalkarsam, ciddiye alınmama tehlikesi ile karşı karşıya olduğumu hatırlatıyor.
Ah! Doğru mu acaba, bu ben miyim? Dışarıdan duyduğum bu çığlıklar, rıhtımda koşuşan şu neşeli insan kalabalığı, kışlalarında hazırlanan şu jandarmalar, şu kara giyinmiş rahip, şu kırmızı eldivenli adam hepsi de benim için hazırlanıyor! Ölecek olan benim için! Şimdi burada duran, yaşayan, hareket eden, soluk veren, bütün masalara benzeyen bu masanın önünde oturan ve şu anda başka bir yerde olabilecek ben; dokunan ben, duyumsayan ben, giysisi buruş buruş olan ben!
….Ah! Bunun nasıl bir şey olduğunu, nasıl ölündüğünü bilseydim keşke! Ama korkunç bir şey, bilmiyorum.
İkircikli...
Yaşamak ve ölmek, kaçmak ya da kalmak, güzel ya da çirkin, iyi ya da kötü, aydınlık ya da karanlık, nazik ya da kaba… Tüm o ikircikli duygu ve düşünceleri, yaşam hallerinin iliklerine kadar hissettiriyor. Ürpererek okunuyor…
Tanrım! Hapishane, ne kadar utanç verici bir şey! Her şeyi kirleten bir zehir var orada. Her şey soluyor, hatta şu on beş yaşındaki kızın şarkısı bile! Orada bir kuş buluyorsunuz, kanadında çamur var; güzel bir çiçek alıyorsunuz elinize, kolluyorsunuz onu: Pis kokuyor.