Eylem U.K.
@Melye_
İnsan sahip olamadığına, olamayacağına gıpta eder. Bu hayattaki en büyük üzüntülerden birisidir.
İnsanın sezgisi akıl ve mantığından hızlı giden atlıdır. Akıl rahvan gitse bile sezginin dört nala gidişi mühimdir. Çünkü aklın bilemediğini kalp bilir.
Ölümünü istiyorlardı.
Bütün kalbiyle buna inandı. İnsan korkunca duyduğuna değil, uydurduğuna inanır çünkü.
Geçmiş insanın kafasında mıydı yoksa kalbinde mi?
Esma hatıraların nerede saklandığını merak ederdi. Talimsiz bir vücudun yüksek ökçeli potinler üstünde yürümesi gibi hatırlamak da insanı yorgun düşürüyordu.
"Denizin çerini çöpünü kıyıya bırakmak ve dupduru bir su gibi dalgalanmak için bazen bir dalga gerekir. İsyan o dalgadır."