O kadar yakınında durur ki, göremez olursun. Kenara çekilip; aradan tastamam çıkıp kendi haline bırakman gerekir kendini. Bazen de birinin tutup kulağından, seni senden uzaklaştırması, "Gel bir de burdan bak." demesi gerekir.
İnsan birine haksızlık etmek istediği zaman, köpek gibi tasma takar da içinin en karanlık deliğine kapatır vicdanını. Hem iyi biri olduğunu düşünüp hem de kötülük etmek istiyorsan, zulmedeceğin kişinin insanlığına bakamazsın çünkü. Yüzün tutmaz. Sıfatına bakarsın. Etiketine, markasına bakarsın.
"Sen niye okumuyosun dede?"
"İşte ben de gazete bakıyorum ya."
Yanlarına gittiğim her yaz bir şeyler öğrenirdim. Kitap okunur, gazete bakılırdı mesela. Sağılan ineğin arkasında durulmazdı. Uyuyan köpeğin yakınından geçilmez, eriğe tırmanılmaz, örümcek öldürülmez, kelebeğin kanadına dokunulmazdı.
Öğrenirdim.