Eylem U.K.
@Melye_
Eylem U.K.
, bir kitap okuduPuan vermedi·224 syf.·
Beğendi
·11 günde okudu
·Okunma: 18 Şubat 2021 01:39
·2021 5. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir evden önce çığlık sonra da bebek ağlaması yükseldi. Ramazan’ın eviydi. Karısı doğum yapmıştı. Kenan Evren bebeğe kendi adını verdi. Zavallı çocuk çok çekti bu isimden. Kimse onu sevmedi. Akranları onunla oynamadı. E kolaymı bir celladın adını taşımak. İsmiyle müsemma Kenan üç yaşındayken civcivleri ağaca asmaya başladı.
Tanrı doğayı yaratıp yeri göğü var ettiğinde, buna karşı Şeytan da insanı sahiplenmiş, onu bilgi ağacının meyvesiyle beslemişti. Bilgi edinen insan, diğer canlıların yapamadığını yaptı, varoluşunu bildi. Bildikçe varlığına hayran oldu. Kendisinden başka kimseyi sevmedi, Tanrı'yı bile. Tanrı'ya bağlılığı, ölümden sonraki yaşamı istemesindendi. Ölçü, kendi varlığıydı. Doğayı ezdi, canlıları öldürdü. Zamanı geldiğinde Tanrı'yı da öldürecekti. Dünyada kötülük bu yüzden çoğunluktaydı.
Buraya yeni gelen herkes gibi o da zamanın yönünü merak etmişti. Dışarıdayken, gündüz güneşin izinde, gece karanlık çöken gökyüzündeydi zaman. lşyerinde duvardaki mesai saatindeydi. Okulda ara zilinde, otomobilde hız ibresindeydi. Yukarıdaki sokaklarda her ses, her nesne zamanın yerini söylerdi. Ama burada neredeydi? Gri duvarda, karanlık tavanda, demir kapıda mıydı? Uzaklardan kurt uluması gibi yayılan çığlıkta, duvara işleyen kanda, hücreden çıkarılıp bir daha dönmeyenlerin son bakışında mıydı?