Eylem U.K.
@Melye_
Ön Muhasebe
Kocaeli
Artvin/Borçka
206 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Nasıl oluyor da, kolsuz ve bacaksız doğan insanlardan faydalanmayı akıllarından bile geçirmeyen dürüst ve duyarlı kişiler, düşük bir zeka düzeyiyle doğanları istismar etmekte bir mahsur görmezler?
Reklam
Eylem U.K.
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·15 günde okudu
·Okunma: 25 Mayıs 2023 00:00
·2023 6. kitabı
Tüm gözler yok olup gitse, ben hiç yaşamamış mı olacağım? Hiçbir göz bana bakmasa, beni ben yapan her şey savrulup gidecek mi boşlukta? Tüm gözler yok olup gittiğinde, ne olacak kainata? Kimsenin bakmadığı bir kainat var olmaya devam edebilecek mi? İnsan bu yüzden var belki, bu yüzden gözleri var insanın, merakı var, hayreti, anlama isteği, biz olmadığımızda kim bakacak kainata? Kim bakacak hayretle sonsuzluğa?
Bir ev hayvanıydım. Perdenin kıvrımıydım. Halının püskülü, banyonun sabunu, en çok mutfağın çaydanlığıydım. Sehpanın danteli, çamaşırın leğeni, koltuğun kırlentiydim, ben hep senin bir şeyindim, hangi odadaysam, o odanın süsüydüm. Öldüğünde ardından hikayesi anlatılmayacak, adı anılmayacak, sesi duyulmayacaktım. Ben ev hayvanıydım. Senin hayvanın. Şahsi malın. Ne yapsan canım acımazdı benim, türlü türlü numaralarım vardı. Türlü türlü becerilerim. Kuyruğum süslü, etim lezzetli, sütüm tatlı, yumurtam çift sarılı, pek de uzun tüylü, havada uçabilen, suda yüzebilen, halıda sürünebilendim. Sürünebilirdim, sefildim, rezildim, çünkü hayatta kalmalıydım, hayatta kalmalıydım, biricikti hayat, bir kerelik, sadece kendim için değil, hayat ah, hiç tatmadığım.
