Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda.
yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
koparıver, gözlerinin,gülüm, yaşını sil.
yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
yüz bin elle dokunurum sana , İstanbul’a.
yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul’u.
yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
“Kinayeli tüm bayağı sözlerden nefret ederim; ‘birini tavlamak’ ya da ‘ birini elde etmek’ ise en iğrençleri. Anlamları ağır ve densiz; uydurulduğunda hoşa gittiyse bile zaman tüm boşluklarını çoktan yoketmiş.”