Mehmet

Mehmet
@Memed
Sessiz ve kimliksiz Her Sınıf kendi ölüsüne ağlar Hayata sarı pencereden bakan biri Bu yaşam görüşünde ihtişam var
Edip Cansever
Tütünümüz yok, suyumuz da bitmiş işte Dönüp bakmıyor yüzümüze kimseler şimdi Peki biz bu kentte doğmadık mı, bu kentte yaşamadık mı Şu çitin berisinde, kızgın taşların üstünde (günbatımında narrengini alan) Oyunlar oynamadık mı hayvan kemikleriyle. Alınyazımızı Kulağımıza fısıldayan gizlice Büyüler derlemedik mi hurma ağaçlarından Ve deniz böcekleri toplamadık mı diz boyu sularda bağrışarak Seğirtirken düşmesin diye gömleğimize doldurduğumuz (göğsümüzden ince ince kan sızardı bu yüzden) Dualar göndermedik mi gemicilere, sudan ve ılık meltemlerden karılmış dualar Sonu hep deniz köpüklerini andıran Limandaki kımıltısız çöpleri andıran O dilsiz balıkçıyı andıran. Manastırın ordaki saz kulübenin Yanıp da kül olduğu akşamki Sarsıcı ıslığı da. O günden bugüne çok kül olmuşluğumuz var
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Arkadaş Zekai Özger
valla bıktık billa bıktık yaşamaktan ben insanım dedik günahkâr olduk ben tanrıyım dedik günahkâr olduk ben günahkârım valla ben günahkârım valla ve de tüm günahlarını insanların topladım omuzlarıma/ ben günahkârım valla bir hafifledim bir hafifledim ki sormayın günâhlar ne hafif şeyler öyle ve de ne güzel ben hep tanrıyı düşündüm tanrıyı sevdim ben hep tanrının dediğini yaptım günahkâr değilim baktım hiç düşünmedi tanrı beni hiç sevmedi baktım tanrı hiç yapmadı dediğimi töbe töbe ben günahkârım valla
Şiir
Arkadaş Zekai Özger
ben, karı iki, beş de çocuk yedi, bir de tanrı sekiz kim ısıtacak bizi, kim doyuracak bizi inandığımız tanrı -da- yalnız bıraktı bizi
Şiir
Arkadaş Zekai Özger
Hadi hadi söyletmeyin biz daha neler yedik yüzüne tükürülmez adamlardan tekme yedik valla çelme yedik tokat yedik alışkınız acımayın bize o yüzüne tükürülmez adamlar var ya onlar bile hep bizden yediler yediler kollarımızı ellerimizi tırnaklarımızı yediler gücümüzü terlerimizi güç deyip ter deyip önemsemeyin bizim gün boyu kullandığımız şeyler ama biz yiyemedik oh deyip kollarımızı ellerimizi tırnaklarımızı ve de gücümüzü terlerimizi hadi hadi biz daha neler yedik ot yedik et yedik bok yedik/
Şiir
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Yüreğim sızladığı zaman Gece yarılarından sonra,şafaktan önce Bilmediğim bir istasyondan,bilmediğim bir müzik geliyor kulağıma: Uzak vahşi Karanlık... Gece denizleri gibi bir müzik, Batık gemilerli gece denizleri gibi bir müzik, Çağırıyor,çağırıyor beni durmadan Ve belki de işte o zaman başlıyor sızlamaya yüreğim.
Şiir