Zenginlik ve iktidarı üç-beş kişide toplayıp, ölümü ve yoksulluğu herkese dağıtan bu sistemin plan ve projelerinde campesino'lara, yerlilere yer yoktur. Onlardan kurtulmak gerekir, tıpkı balıkçıllar gibi ... ve kartallar gibi ...
Direnme eylemi, sadece bize sunulan dünya-resminin saçmalığını kabullenmeyi reddetmek değil, bu resmin geçersizliğini duyurmaktır. Cehennem içeriden geçersiz ilan edildiğinde, cehennemliği son bulur.
Ancak yeni düzen, üretmeyen, tüketmeyen, bankaya koyacak parası olmayan kişilerin gereksiz olduğu ilkesi üzerinden çalışıyor gece gündüz. Bu yüzden de mültecilere, topraksızlara, evsizlere, sistemin çöpü muamelesi yapılıyor: Onlardan kurtulmak gerekiyor.
Çoğu kehanet, belli bir şey üzerine odaklandığında kötülüğü haber verir çünkü tarih boyunca daima yeni dehşetler ortaya çıkmıştır, bunların birkaçı ortadan kalksa bile yerine yeni mutluluklar gelmez, mutluluk daima eskidir. Bu mutluluk için verilen mücadelenin yöntemleri değişir.