Menhir

Ve zarlar atıldı -bu yolun dönüşü yok artık! Bu yol beni kesinlikle mücadeleye götürür; ama vazgeçmeyeceğim. Geçmiş için yas tutmayacağım -neden yas tutayım ki?
Reklam
Hazzın sınırsız denizlerinde ve bilginin derinliklerinde boşuna bir liman aradım durdum; bir hazzın öteki hazza uzandığı neredeyse o karşı konulmaz gücü hissettim; yaratma yetisinin sahip olduğu o bir tür gösterişli ama yanıltıcı coşkunluğu hissettim, fakat aynı zamanda onun ardından gelen sıkıntıyı [enimi] ve kafa karışıklığını da hissettim.
-eğer hakikat, onu tanıyıp tanımadığım umurunda olmaksızın bütün çıplaklığıyla önümde duruyorsa ve bende güvenli bir dindarlık yerine korkudan titretme yaratıyorsa bana ne yararı dokunurdu?
-Eğer şairin dediği doğruysa, bene vixitqui bene latuit [kendini iyi saklayan iyi yaşar], o zaman ben iyi yaşadım, zira benim kuytum iyi seçilmiş.
Yürüyüşe çıkabildiğim sürece, hiçbir şeyden korkmuyorum, ölümden bile. Çünkü yürüyebildiğim sürece, her şeyden yürüyerek uzaklaşabiliyorum. Yürüyüşe çıkamadığım zaman, her şeyden korkuyorum, özellikle de hayattan; çünkü yürüyemediğim zaman benim için hiçbir şey iyi gitmiyor.