Kendime Notlar·224 syf.·
8/10
2024 4. kitabı
Romanın başında Halide Edib’in yazmış olduğu mektuptan bir kısım:
Yakup Kadri Bey’e açık mektup
Anadolu Hayli buhranlı günler geçiriyordu. Anadolu harekatının doğuş günlerindeki ruhların sıkışıklığı, çırpınması ve trajedisi artık geçmiş gibiydi. Havada daha olgunlaşmış ve Çetin bir ihtilal ve savaş kokusu vardı. Bununla birlikte siz eski günleri sezmiş olacaksınız ki birden bire bütün bu isimsiz şeyleri bir cümle içinde topladınız ve bana dediniz ki:
“Ben ‘Ateşten Gömlek’ isminde birAnadolu romanı yazacağım.”
Ben biraz sizi arkadaşça üzmek için, “ Ben de bir ‘Ateşten Gömlek’ yazacağım,” dedim.
Siz yarı ciddi yarı şaka, “Yapmayınız, başka roman ismi yok mu!” dediniz.
Ben ondan sonra Anadolu’ya bakarken, Anadolu’yu hissederken sadece “Ateşten Gömlek” diyorum. Sizin bu kadar başarıyla bulduğunuz ismi almayı düşünemeyecek kadar dürüst bir meslektaştım. Yalnız sizin o dam altındaki küçük odaya çekilip de “Ateşten Gömlek”i yazdığınız zamanlar bende bir çocuk merakı uyanıyordu. Biliyordum ki nes eserleriniz gibi bunu da içinize bakarak, içinizden yazıyorsunuz. Bütün hayatı kendi kuvvetininizin derinliğini kazıyarak çıkarıyorsunuz. Dolayısıyla sizin “Ateşten Gömlek”i taşıyanlar benimkiler değildir.
Size de bu kadar Anadolu’ya yakışan ve kendi başına bir şaheser olan isim için teşekkür etmek ve sizden af dilemek isterim, Yakup Kadri Bey. İsmin gücü eserden sağlam olması benim kabahatim değildir.
Benim “Ateşten Gömlek”i eğer zaman söndürüp bir tarafa atmazsa Türk romanları arasında iki tane “Ateşten Gömlek” olacak. Belki elli sene sonra bir kütüphane rafında yan yana oturacak olan bu iki kitap Hans Andersen’in masallarda ki gibi belki dile gelir, birbirlerine geçmiş günleri söylerler. Kim bilir, o uzak gelecekte Türk gençliğinin sırtındaki “Ateşten Gömlek” ne kadar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bekarlık ona göre bir sığınak, sessiz olmaksa bir kalkandı.
Sayfa 157
Bazen, neredeyse bir tür sarhoşlukla, özgür olduğunu, seni bunaltan, senin hoşuna giden ya da gitmeyen hiçbir şey olmadığını keşfediyorsun.
Sayfa 56
İnsana istediğini verdiklerini nerede gördünüz?
Sayfa 86 - İhsan
Kendime Notlar (inceleme değil)·239 syf.·
8/10
2024 3. kitabı
Jerzy Kosinski’nin dikkatimi çeken hayatı: 1933’te Polonya’da doğdu, altı yaşında, ikinci Dünya Savaşı nedeniyle evinden ayrılmak zorunda kaldı. Dokuz yaşındayken köylülerle yapılan bir çatışmada konuşma yeteneğini yitiren Kosinski beş yılı aşkın bir süre hiç konuşamadı. Savaş sonunda anne ve babasıyla bir araya gelen Kosinski, sakat çocukların gittiği bir okula yerleştirildi. Tatile gittiğinde, bu kez bir kayak kazası sonucunda konuşma yeteneğine kavuştu. Kayak Öğretmenliğinden sosyal danışmanlığa kadar pek çok işte çalıştı, hep gezdi. Kendisini, Uydurma bir Amerikan Vakfı’nın çağrılısı göstererek resmi pasaport alan Kosinski 1957 yılında New York’a gitti.
Kamyon şoförü olarak Amerika’nın her tarafını dolaşan Kosinski, otopark bekçiliği, sinema projeksiyoncıluğu, portre fotoğrafçılığı, limuzin ve yarış arabası sürücülüğü yaptı. Bu arada İngilizcesini o kadar ilerletti ki Ford vakfı bursu almakta fazla zorlanmadı. İki yıl sonra ilk belgesellerini yazıyordu. Yayımlandığında best seller listelerine giren iki kitabı Boyalı Kuş ve Adımlar, onun sağlam bir yazarlık kariyerinin başladığını haber veriyordu. Sefalet bitmek üzereydi, ihtişamın da eşiğindeydi. Kosinski bir çelik zenginin dul eşi Mary Weir ile evlendi. O yıllarda ağır sanayi dünyasında büyük işadamları ve yüksek sosyete arasında yaşadı. Özel uçakları, yatları, evleri vardı. Yaşadığı hayat ancak romanlarda yaratıbilen bir dünyaydı. Kosinski şöyle diyordu:“ Evliliğim sırasında aklımda hep Stendhal ile F. Scott Fitzgerald’ın, yani kafalarını zenginliği takmış olup da kendilerinde para olmayan yazarların, bu hayatı denemeye hakları olduğu vardı. Önceleri bununla ilgili bir roman yazmaya karar verdim; servetin boyutlarını, gücün ne demek olduğunu, beni kuşatan yüksek sosyeteyi anlatan bir şey. Çok yakın geçmişime