Bir sis etrafımda
Koskoca dağlar nasıl da kızgın
Sular daha hırçın
Rüzgar da bir tuhaf bugün
Kavga çıkarmak ister gibi her şey
Onların aksine ne kadar sessiz ve sakin bulutlar
Beni anlıyor gibiler
Bana benziyor bugün ağaçlar
Sessiz ve durağan
Hiçbir kıpırtı yok onda havanın aksine
Yalnızlık da değil bu
Ne kendiliğinden ne de isteğimle her şey
Zaman su gibi akıyor
Ben kendimi çoktan zamanın boşluğuna bırakmış,
Nehrin azgın sularındayım
Ne yanıyorum ne üşüyorum
Tepkisizim ve isteksiz
Eskisi gibi düşünmüyorum
Daha bir bencilim bu günlerde
Oysa biliyorum
Kendini sevmenin yolunun bencillikten geçtiğini
Hiçbir his kalmamış benliğimde
Kızgın ya da kırgın olmayı dilerdim gidenlerin ve gittiklerimin ardından.
Onların aksine konuşacak kimse yok yanımda
Mutluluklarımı paylaşacak,
Okuduğum kitabı tartışacak,
Hislerimi anlatacak,
Dilimin sürçmesiyle çıkan değişik kelimelere gülen hiç kimse yok
Kendimden başka.
Yakınmıyorum bundan zerrece
Yаrınım yok аmа geriye dönemem bu yoldаn аslа
Sаnırım çok sonа yürüdüm kаlbimde kocа bi yаslа
Umudum yok yeni bi hаyаl kurаmаm bu kаdаr fаzlа
Sevgiye muhtаçtım ne geçti elime yetinip аzlа