MeteHan
@Merek
283 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bağdat ve Revan Fatihi1000Kitap
Türk tarihinin en kıymetli şahsiyetlerinden ve en büyük mareşallerinden biri hiç şüphesiz IV.Murat'tır. Yaşadığı dönem koşullarını göz önüne aldığımda benim içinde cidden çok ayrı bir yere sahip. Kendisinden önce gelen beş padişahın ve yönetici kadrolarının çeşitli sebeplerden dolayı devleti zaafa uğratan uygulamalarının tüm olumsuz bakiyesi Murat Han'ın üzerine miras kalıyor. Üstüne üstlük olağanüstü bir dönemde, olağanüstü şartlar içinde tahta geçiyor. Tahta oturduğunda sadece 11 yaşındadır ve henüz sünnet bile olmamıştır.
İmparatorluğun her yerinde huzursuzluklar, dumanı tüten isyanlar vardır. Sipahiler, Yeniçeriler ve bunların komutanları olan Ocak Ağaları devlet yönetimindeki kargaşa ortamından faydalanarak zorbalıklar yapıyor, halka sıkıntılar veriyor, padişah otoritesini tanımıyorlardı. Hazinesi boşalan, kaos denizinin karanlık ve bulanık sularında pusulasını yitirmiş bir kadırga gibi meçhule sürüklenen imparatorluğu birde Bağdat'ın Safevilerce (İran) işgal edilmesinin kahredici buhranı sarar.
Aslında çok şey yazmak istiyorum ama kısaca anlatmak gerekirse. Murat han, yönetime 9 sene boyunca annesi Kösem Sultan ve ekibinin vekalet ettiği sırada devletin ve asilerin adeta röntgenini çekmiş, haklanması gereken isimleri tek tek not etmiş, kangren olmuş meseleler üzerinde düşünmüştür.
20 yaşına geldiğinde ise amansız demir yumruğunu vurarak yönetimi tam manasıyla ele almış ve en önce zorba yeniçeri ve sipahileri ile onların ağalarını idam ettirmiş; yolsuzlukları, rüşveti, suistimalleri ortadan kaldırıp, liyakatsiz görevlileri def etmiş, bozulan tımar sistemini yeniden düzene koyarak hazineyi ağzına kadar doldurmuştur. Devlet yönetimindeki ikiliğe ve fitneye tahammülü olmayan Murat Han, bu uğurdu "Şeyhülislam" dahil bir çok paşayı, isyancıyı hatta ilmiye sınıfından
Reklam
9/10
Beğendi
·27 saatte okudu
·2020 46. kitabı
9/10
Beğendi
·2020 44. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 27 Kasım 2020 10:00
·Friedrich Nietzsche üç bölüme ayırdığı kitabında insanların ahlak değerlerinin kökenine iniyor. Her bölümde ahlak kavramının anlamı ve kaynağı sorgulanıp, neden ve sonuç ilişkisinin izahı yapılıyor.
"İyi ve kötü" bölümünde; Köle ahlakı, Soylu ahlakı, Çileci ahlakı gibi bir çok ahlaki görüşün ve değerler yargısının kişilerin inanç sistemlerine, kitlelerin kültürlerine ve güç istençlerine göre değişimler gösterdiğinden bahsediyor.
"Kara Vicdan ve Suç" bölümünde; Suç işlemenin sonucunda ceza uygulanması nedeninin ahlaki değerlerin ihlali olmaması gerektiğini belirtiyor. Ahlaki değerler, dini görüşe ve kültürel değerlere göre değişim gösterir. Suç işlemek bir bedel içerir ve bu bedel cezayı gerektirir. Suç ve Ceza'da da Raskolnikov işlediği cinayeti kendi ahlaki sisteminde aklamıştı hatırlarsanız, suç olarak görmemişti.
Kara vicdan ise tamamen köle ahlakının yani hınç duygusunu taşıyan ezilmişlerin günahkar olmalarını ifade eder. Bu hastalıklı duygudan kurtulmanın en yolu ise unutmaktır.
Çileci İdeallerin Anlamı Nedir? bölümünde; Çileciliği daha çok dini bir terminolojinin, Hristiyanlık ve Yahudidiliğin ürünü olarak görüyor. Çileci idealler zayıf kişiliklerin beklentisidir. Soylu ahlakının güçlü iktidarına karşı, kitleleri çileciler örgütler ve kullanır ama asla durumlarında bir iyileştirme yapmaz, sadece oyalarlar.
Okuduğum diğer iki kitabına göre daha anlaşılırdı. İlk bölüm biraz zorlasa ve tekrar tekrar okumama rağmen istediğim verimi alamasam da, ikinci ve üçüncü bölümler gayet anlaşılırdı. Fakat bu nevi felsefe kitaplarının daha iyi kavranması için yazarın diline hakim olmak ve birkaç kez okumak gerekiyor. Pos bıyıklı üstatla bakalım bir sonraki buluşmamız hangi kitapta olacak.
