İsimleri unut. Yüzleri, sesleri, kokuları filan. Geçmişine asfalt dök. Yürüyebilmek için ihtiyacın olacak.
Reklam
Hayatımızda bazı anlar vardır, kötü şeyler yaşarız, ama tepki veremeyiz. Dudaklarımizin arasından tek bir kelime bile çıkmaz, dudaklarımız işlevini yitirir. Hakaret etmek isteriz, bağırmak isteriz, hesap sormak isteriz ama dudaklarımız kıpırdamaz. Çünkü içimizden bir ses fısıldar, "o dudaklarla öptüm ben seni, şimdi sana nasıl bağırırım?"
Şunu hiç unutma, sen günbatımını izlerken günbatımı da seni izliyor aslında...
En güzel manzara karşında değildir, içindedir. Zira bomboş bir duvara bakıp kendi içini izleyebilirsin. Herkes dışarıda gördüğü aldatıcı manzaraları izlerken sen kendi içini izle, asıl güzellik senin içinde. Manzara bizim içimizdedir.
"Yol bizim, değil mi güzelim?"
"Hep bizimdi, hep bizim olacak."
Reklam