Cemal Süreya’nın “Dostoyevski’yi okudum, o gün bugündür huzurum yok.” derken ne demek istediğini bu kitabı okuduktan sonra daha iyi anladım. Kesinlikle diğer kitaplar gibi sürekli aynı tema aynı konular dönmüyor, tüm karakterlerin işlenişi o kadar güzel ki ve bu karakterler o kadar bizden ki...Kesinlikle okunmalı, okutulmalı.