Merve Güçlü
@Merfe16
Öncelikle başlamadan önce şunu belirteyim ben kitaptaki kitaplara geniş manada edebiyata değineceğim lakin şunu da söylemeden geçemem: Herkes kendi dünyasında sadece ve sadece bir insancık değil mi? Kime bu havamız, cakamız kime?? Kitaptaki edebi kısma geçecek olursak kitapta Kadını kitap okudukça yeni dünyaya açılıyor buluyoruz, dertlerinden sıkıntılarından kurtuluyor. Erkek karakter de bir yerde edebiyatın toplumun aynası olduğunu ve toplumu yansıttığını, eğitici olduğunu belirtiyor. Bikof ise edebiyatı ahlak bozucu, şeytani algılıyor. Sanırım edebiyat en önemlisi ruhun aynası olarak kitapta karşımıza çıkıyor. Ruhun nasılsa edebiyatta bunu sana geri yansıtıyor. Çok alakasız biliyorum ama ben Gorşkov öldüğünde daha çok etkilendim, tam aklandığında mutlu olacakken böyle ani bir ölüm; fazla mutluluk bizim gibi insancıkların kalbine zarar mesajını veriyor. Biz insancıklar mutsuz olmaya alışmışız aman ha birden çok mutlu olmayın.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Baba, sen iğne vurmayı ne zaman öğrendin?” diye sormuştu Fiko.
“Savaş insana her şeyi öğretir. Bir de barış içinde yaşamayı öğretse, keşke.”
“Ama en homojen yapılı memleketlerde bile, insanlar değişik partilere ve hatta değişik futbol takımlarına mensup oldukları için, birbirlerini kınar, kıskanır ve kırabilirlerdi .”