Sana baktığımda hissettiğim şey sevgi miydi, onu bile bilmiyorum ya. Sen yanımdayken hissettiğim dinginlik, sakinlik hoşuma gidiyordu. Sürpriz yoktu, nereden ne geleceğini biliyordum. Hangi yolda nasıl adım atacağını, nerede hızlanıp nerede sekeceğini biliyordum. Her şey konturolümdeydi. Belki de ben seni değil de bu hissi seviyordum.
Hani bir süre geçtikten sonra en muhteşem şeyler bile aşinalık kazanır da bir zamanlar nefesimizi kesen görüntülere alışır, parıltılı şeyler hala aynı parlaklığa sahip olsa bile bizim gözümüzde ışıltısı o kaybeder ya? İşte bu Emir için söz konusu değildi. Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin hala aynı parlaklıkta ve bana baktığında nefesimi kesecek yakışıklılıktaydı.