Zaten ben hep dikkatli oluyorum. Her yerde. Biri bana kızmasın diye, yemek yerken, dişimi fırçalarken, evcilik oynarken, ders çalışırken hep dikkatli oluyorum.
Sereserpe yaşamak ne, bilmiyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ebeveynlerim eğitimimde bütünsel bir yaklaşım sergiliyorlardı; teorik eğitimi annem, pratik eğitimiyse babam veriyordu. Hayatım boyunca bütün ölümü öp’leri annem demiş, öpülmek için ölmekse babama düşmüştü.
“Ölümü gör” dedi. Annemin ölüsünü görmek istemiyorum.
Hiç istemiyorum. Başa çıkamadığım tuhaf korkularım listesinde bir numaradaki yerini istikrarla koruyor bu korku. Annemin ölmesinden çok korkuyorum. Bazen geceleri uyumaya çalışırken annemin öldüğünü düşünüyorum. İşyerinde çalışırken telefon çalıyor, abim “Annemiz öldü diyor. Dudaklarımı ısıra ısıra müdürün odasına gidip izin alıyorum. Kurumsal hayat ne tuhaf Allah’ım, annen ölüyor ve sen izin istiyorsun.
Evim benim mezarlığımdı, kendimi her akşam çelik kapının kilidini üç kere çevirerek yalnızlığa gömüyordum. Bakanlık, bütün 657’lilerin kabristanıydı zaten, çoğumuz devletin sigortalı ölüleriydik.
Siz şimdiye dek çeşitli otomobiller gördünüz Bay Van Brugh.
Afrikalı bir vahşiye otomobilin nasıl yapılacağını açıklayabilir misi niz ? Ve de ancak orada bulunan araç ve gereçlerle ?