“Birlikte mutlu mu diyorsun? Evet – gelecek yaşamlarımızdan birinde doğacak olursak yeniden kır kelebekleri olarak, işte o zaman uyum sağlayabiliriz birbirimize!”
Ne fark ederdi ki zaten? Herkes ölüyordu nasıl olsa; iyisi de kötüsü de, güçlüsü de zayıfı da, hayata dört elle sarılanı da yaşamı aşağılayanı da... Herkes göçüp gidiyordu. Her şey göçüp gidiyordu.