Meryem
@Merihala
35 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Kitapta merakın sistemli bir yolculuğunu bekledim fakat yok.İçinde çok kıymetli kıvılcımlar var ama bir yol haritasına oturtulmadığı,arada köprü olmadığı için içerik dağınık kalmış.Bu haliyle mini ansiklopedi ve kişisel gelişim konuları barındıran kendine has bir kitap olmuş.İçerik zengin bağlantı kopuk...
Reklam
Kendimiz sandığımız şeyin büyük bir kısmı farklı seçenekleri tartan,rekabete giren birçok uzmanın [Beynin alt bölümleri (duygu, içgüdü, alışkanlık, geçmiş deneyimler...)] görüş toplamı olduğumuz gerçeğidir.Bu alt bölümlere zombi sistem diyor yazarımız.Zombi derken ölü ya da duygusuz olduğu için değil, bilinçten yoksun.Otomotik pilotta.Bir davranışı bilinçli olarak öğreniriz ama tekrarlandıkça bilinçaltına devredilir.Bilinç yavaş ve enerji tüketicidir, otomatik pilot hızlı ve içgüdüseldir.Bizler pille çalışan hareketli yaratıklar olduğumuzdan enerji tasarrufu için zombi sistem kaçınılmazdır.
Bilincimiz de bu sistemlerin sözcüsüdür,yöneticisi değil.Fakat farkındalık kazandıkça,bu sistemin esiri olmaktan çıkıp mimarı olabiliriz.
Bilişsel yaşamımız da birçok etkene bağlıdır.Genetik, çevresel,hormonal,beyin kanamaları, tümörler,ve şu anki teknolojiyle tespit edilemeyen bozukluk ve hasarlar.Yazar bunları vakalar özelinde de güzel örneklemiş.Beyni sade ve anlaşılır bir dille ele almış.Beyni anladıkça kendimi,kendimi anladıkça başkasını anladım.Başkasına toleransım, hoşgörüm arttı,öfkem ve önyargım azaldı.Okuyana da iyi gelmesi temennisiyle.
Bir doktorun zihnine, korkularına ve cesaretine tanık olmak ister misiniz?
Eserimizde yeni mezun doktorumuz kırsal bir hastaneye atanır ve bir anda büyük bir sorumluluğun altına girer.Teorik bilgiye sahiptir ama pratik deneyimi olmadığından tedirgindir ve bunu da yansıtmamaya çalışırken verdiği mücadeleye tanıklık ederiz.Dış Dünyaya ve kendi içine karşı verdiği savaş hali kitabın geneline yayılmış.Kararsızlıkları,iç çatışmaları ve korkuları çok güzel yansıtılmış.Yazar vakalarını hikayeleştirerek anlatmış ve her biri farklı bir iz bırakıyor.Örneğin bir hekimin morfinman haline gelme süreci çok etkileyiciydi.Demek ki olabilecekleri bilmek,zararını bilmek bazen yetmeyebiliyor.İnsan zayıf anlarında bildiklerini uygulayamayacak kadar çaresizleşebiliyor.Ruhunla boğuştuğunda bı kaçış arayışı oluyor.Ama görüyor ki her kaçış daima kendine doğru geri dönüyor.Dr.House dizisinde de ana karakter Dr. House vicodine bağımlı hale gelmesi de yine bu ruhsal yalnızlıktan kaçış yoluydu.Anlaşılıyor ki kısır döngü halinde kendini tekrar eden sürece girilmiş olunuyor.Kullandığı için suçluluk duyma, suçluluğu bastırmak için tekrar kullanım ve yeniden suçluluk duyma şeklinde kapanmayan döngü.
Difteri tanısı koyduğu çocuk hasta hikayesinde; trakeotomi kararı, okuyan açısından da stresliydi.Çocuk karşında nefes alamaz halde ve çırpınıyor çabuk bir karar vermeli hissiyatı çok gerçekçiydi.
Gargara verdiği hastasına, ilacın kullanımını detaylı bir şekilde anlattığı halde hastanın şişeyi komple içmesi trajikomik gerçekliğimizdendi Keyifli bir kitaptı.
