Meryem...

Meryem...
Konya
221 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
“Ve İzmir’in yanakları kızarır... Ve Ege’nin içi gider.” “Ahahaha!” Yazdım anında, “Ege’nin içinin gitmediği bir şey var mı?” “Var. İzmir dışındaki şeyler.” Ben ekrana hayranlıkla bakarken öyle bir cümleyle devam etti ki yutkundum. “Benim bir tek sana içim gidiyor İzmir.”
"İçimdesin...İzmir Ege' dedir sen de bendesin."
Hangi diyarlarda doğduk, hangi diyarlarda öleceğiz bilmem. Son kelimelerimiz ne olur, ilk kelimelerimiz neydi bilemem. Ellerimiz kimin ellerinde şimdi, en son kimin ellerini tutacak tahmin edemem. Güneş bir daha böyle ne zaman doğar, rüzgâr bir daha böyle güzel iter mi bizi artık yürüyelim diye ve hatta yağmur... böyle güzel yağar mı bir daha şimdi çıkıp ıslanmazsak?
“10 dakikadır izliyorum, ne zaman sakarlık yapacaksın diye bekliyordum...”:-]
~EGE~
Ege’ye gökyüzünün bir noktasından diğer noktasma uçarak yavaş yavaş yaklaştım... İçimden sayıyordum. 3391 kilometre, 3390 kilometre, 3389 kilometre, 3388 kilometre, 3387 kilometre... Ve sonunda, sıfır kilometre.