Kalabalığın ortasında bir Robenson gibiyim.Oysa çevrem her çeşit insanla dolu.Kimi gösterişli,alabildiğine mağrur,kimi ezik ve yılgın.Kimi de boş vermiş her şeye,gününü gün etmekten başka düşündüğü yok.
İlk defa göz göze geldiğimiz anı hatırlıyor musun?Kaçamak bir buluşmasıydı bu gözlerimizin.Seni istiyordum,biliyordun...Bakışların duygulu,anlayışlıydı,özlemliydi zaman zaman.Bakışların bir şarkı söylüyordu hiç bilmediğim.Seni dinliyordum,bakışlarını dinliyordum.
Senden hiç ayrılmamak vardı.Zamanı durdurmak,bütün saatleri parçalamak vardı.İsyan içindeydim.Neydi bu çaresizlik?
...
Bunca yıl neyi aramış,kimi özlemiştim?Mademki benim olmayacaktın neden seni karşıma çıkardılar?