Yine ustaca yazılmış bir duygu analizi, kısa bir hikaye etkili bir duygu anlatımı… kitabı okurken bazen artık öfkeni dışa vur, bağır konuş diye düşünsem de bir süre sonra baktım ki kanıksama ve hissizleşme beni de etkisi altına almış. Artık bende o zengin ama içi boş anlaşılamamış, kendi yaşamına ailesine yabancı olmuş yaşlı adam olmuştum. Bir yürek nasıl böyle söner… en güzel anlatımı ile bize sundu yazar. Ama en can alıcı cümlesi ise “ kalbi artık canını acıtmayı bırakmıştı” oldu…
Murat Günsoy ile tanışmak için çok iyi bir başlangıç;
Nasıl bir kalem, nasıl bir dil? Okurken kendimi bulduğum ve aynı zamanda satırların arasında zamanın durduğu, bir o kadar da kaybolmanın eşinde devam ettiğim kitabı bitirdiğime üzüldüm. Her cümleyi her hikayeyi öZümsemek ve öyle bitirmek istediğim için yavaş gitti diyebilirim.
Duyguları ifade ediş biçimi, zamanın nerde nasıl ve ne şekilde yitirdiğimizi hatırlatmama ve bilincimin neler neler üretebildiğini görmeme, derinlere inmeme vesile olması da ayrıca güzel geldi.