Meral Sarı

Meral Sarı
Bir çiçek duruyordu, orada , bir yerde, bir yanlışı düzeltircesine açmış.
İstanbul
İstanbul, 21 Mart 1982
3900 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Konuşurlarken zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorlardı. Hep gülümsüyorlar, hep gülüyorlardı. Gözleriyle, sesleriyle, elleriyle, saçlarıyla gülüyorlardı.
Sayfa 51·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sonraki mektubunda, neden yanıtımın soğuk olduğunu soruyordu. Yüreğim buz tutmuştu, sözcüklerim artık ısınmıyordu ki…
Sayfa 33·Kitabı okudu
Ağlamak isteyip de ağlayamamak ne dayanılmaz bir acıdır…
Sayfa 26·Kitabı okudu
…Sessizlik öyle koyulaştı, öyle yoğunlaştı ki, insan ne yana dönse kendi suskunluğunun setliğine çarpabilirdi.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Ne korkunç şeydir koca dünyada senden başka kimsenin olmaması… Bu dünyada herkesin olup da senin olmaman bile bu kadar korkunç değildir; çünkü sen olmayınca, olmadığını bilemezsin.
Sayfa 19·Kitabı okudu