"İnsan kimi kez korkunç umutsuzluğa kapılıyor, sanki cehennemdeymiş gibi hissediyor kendini ama başka, çok
daha iyi şeyler de var işin içinde. Üç aşama var:
Birinci: Sevmemek ve sevilmemek
ikinci: Sevmek ve sevilmemek (benim durumum)
Üçüncü: Sevmek ve sevilmek.
Bana sorarsan ikinci aşama birinciden daha iyi, ama üçüncüsü! En harikası o!"
Binlerce düşmanım olsa da helakime kastetse, sen sevdiğim olduktan sonra düşmanlardan korkum yok!
Beni ancak vuslat ümidi diri tutmakta... yoksa benim için her an ayrılığından helak olma korkusu var.
Rüzgârdan nefes nefes kokunu duymasam, gül gibi zaman zaman gamdan yakamı yırtarım.
Hayalin varken gözlerime uyku mu girer? Heyhat! Gönül ayrılığına sabır mı edebilir? Hâşâ!
Senin açtığın yara, başkalarının koyduğu merhemden; senin vereceğin zehir, başkalarının panzehirinden yeğdir!
Beni kılıcınla vurup öldürmen, bence ebedi bir hayattır. Çünkü sana feda olmak canıma pek hoş gelir.