Mert Ekmekçi
@Mertekmekci
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir tebessüm.
Orantısız.
Çarpık.
Varla yok arası.
Ama orada.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Marjinal unsurlarına sahip çıkmayan her kültür eninde sonunda kafasına oturacaktır.
Bir keresinde, ben küçükken bir ağaca tırmandım, şu yeşil, ekşi elmalardan yedim. Karnım davul gibi şişti, çok acıdı. Annem elmaların olgunlaşmasını bekleseydin, hastalanmazdın dedi. Şimdi, ne zaman bir şeyi çok istesem, annemin elmalar için söylediği şeyi anımsıyorum.
Sonsöz değil, dünya durdukça önsözdür.
Mustafa Kemal ilelebet payidardır.
Çocukla çocuk olurdu
Amerikan elçiliğinde ticaret ataşesi olarak görev yapan Julian Gillespie'nin kızı Mary, henüz yedi yaşındayken Florya'da yaşadığı hatırayı, 50 yıl sonra 1981 de şöyle anlatmıştı :“Bir gün Mustafa Kemal Atatürk bizim yanımıza geldi. Babam ve orada bulunan Amerikalılar kendisini saygıyla selamladılar. Babam beni ve kardeşimi Atatürk'e takdim etti. Bizler küçük olduğumuz için O'nun büyüklüğünü kavrayabilecek durumda değildik, bizimle oynamasını, oyuncak fincanlarımızla çay içmesini istedik. kumdan pastalar yapmıştık. Atatürk bizimle oyuncak fincanlarımızı aldı, çay içer gibi yaptı, kumdan pastaları yiyormuş gibi yaptı, çok güzel olmuş diye iltifat etti. Çok sevinmiştik. Atatürk çocuklarla top oynardı, omuzunda gezdirirdi. O'nu denizde yüzerken gördüğümüz zaman el sallardık, gel bizimle oyna diye çağırırdık. Bir defaki gelişinde ağlıyordum, niye ağlıyorsun diye sordu, bebeğim hasta dedim. Atatürk gitti, elinde siyah çanta olan biriyle geri geldi, doktor getirdim dedi! Doktor steteskopla oyuncak bebeğimin göğsünü dinledi, nane şekerini ilaç olarak verdi. Şimdi bu büyük adamın biz çocukları kırmadan arkadaşlık etmesini düşününce, O'na olan saygım ve hayranlığım sonsuz hale geliyor.