Tanrı’nın ne denli karşı konulmaz bir güce sahip olduğunu anlatırken dedem sürekli onun acımasızlığını öne çıkarırdı: İnsanlar günah işlemişlerdi, Tanrı onları tufanda boğmuştu; yine günah işlemişlerdi, diri diri ateşte yakmış, kentlerini başlarına yıkmış, açlık ve vebayla cezalandırmıştı. Dünyanın tepesinde asılı duran bir kılıçtı Tanrı, günahkârların korkulu rüyasıydı.