Acı gözlerimizi açar, başka türlü
kavrayamayacağımız seyleri görmemize yardım eder. Demek ki bilmeye yarar, ayrıca varoluşu şiddetlendirmeye. Geçerken şunu da söyleyeyim, acı daha fazla bilginin önünü açar.
"Acı çekti, demek ki anladı.'" Bir hastalığın,bir haksızlğın ya
bir talihsizliğin kurbanı hakkında tek söyleyebileceğimiz budur. Acı (zaten iyi olanlardan başka) kimseyi ıslah etmez, unutulan herşey gibi o da unutulur, ne 'insanlığın mirasına girer
ne de bir şekilde sürüp gider; her şey gibi yitip gider. Bir kez daha
söyleyelim: Acı sadece gözlerimizi açmaya yarar.