"...bir engerek gelip onu boynundan ısırdı, öyle ki Zerdüşt acıdan bağırdı. Kolunu yüzünden çektiğinde yılanı gördü: bunun üzerine yılan Zerdüşt'ün gözlerini tanıdı, beceriksizce yön değiştirdi ve kaçmak istedi. "Dur bakalım," dedi Zerdüşt; "henüz teşekkür etmedim sana! Tam zamanında uyandırdın beni, daha uzun bir yol var önümde." "Yolun kısaldı,"dedi engerek üzüntüyle "öldürücüdür zehirim." "Zerdüşt gülümsedi, "Bir ejderhanın öldüğü görülmüş müdür ki bir yılanın zehrinden?" dedi. "Ama geri al zehrini! Onu bana hediye edecek kadar zengin değilsin."
"Sen ömrümün ve düşüncelerimin sermayesisin. Benim şerefli ve fazilet timsali öğretmenim. Yaşadıkça hep seni anlatıp senin gibi olmaya gayret edeceğim."