Merve
@Merve_Hallac
21 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
İnsan En Çok Söyleyemediklerinden Yoruluyor.
Bazı kitaplar insanı ağlatarak değil, boğazında düğüm bırakarak etkiler. Şermin Yaşar’ın “Söyleme Bilmesinler” kitabı da benim için tam olarak böyleydi. Hikâyeleri okurken bir yandan gülümsedim, bir yandan içimde tarifsiz bir hüzün hissettim. Çünkü kitapta anlatılanlar kurgu gibi görünse de aslında toplumda sıkça karşılaştığımız gerçeklerin yansımasıydı.
Özellikle kadınların, çocukların ve görünmeyen hayatların anlatılış biçimi çok etkileyiciydi. Şermin Yaşar sade bir dil kullanmasına rağmen cümlelerin altında büyük acılar ve derin duygular saklıydı. En çok da insanların “el âlem ne der” korkusuyla susturulmasını hissettiren bölümler beni etkiledi. Kitabın adı bile başlı başına toplum baskısını anlatmaya yetiyor: “Söyleme, bilmesinler…”
Her hikâyede bastırılmış duygular, söylenemeyen cümleler ve içe atılmış kırgınlıklar vardı. Bu yüzden kitap sadece okunmuyor, hissediliyor. Okurken bazı satırlarda kendimden, çevremden ve susturulmuş insanlardan parçalar gördüm.
Bence bu kitap, insanın kalbine sessizce dokunan ama etkisi uzun süre geçmeyen eserlerden biri. Şermin Yaşar yine çok sade ama çok güçlü bir anlatımla okuyucunun içine işlemeyi başarıyor.
Reklam
Özgürlük Bazen En Son Duraktır.
Bazı kitaplar yalnızca bir hikâye anlatmaz; insanın içine rahatsız edici bir gerçeklik bırakır. Sıfır Noktasındaki Kadın da tam olarak böyle bir eserdi benim için. Firdevs’in hayatını okurken sadece bir kadının yaşadıklarını değil, toplumun kadın üzerinde kurduğu baskının en sert hâlini gördüm. Çocukluğundan itibaren sevgisizlik, şiddet ve değersizlik içinde büyüyen Firdevs’in zamanla insanlara olan güvenini kaybetmesi çok etkileyiciydi.
Kitap boyunca en dikkatimi çeken şey, erkek egemen düzenin kadını sürekli bir “itaat” içinde görmek istemesiydi. Firdevs ne zaman kendi kararlarını almak istese, karşısına mutlaka onu bastırmaya çalışan biri çıktı. Bu yüzden onun özgürlüğü ölümde bulması oldukça çarpıcı ve sarsıcıydı. Aslında Firdevs’in hikâyesi bireysel görünse de dünyadaki birçok kadının ortak yarasını temsil ediyor.
Yazarın dili oldukça sade ama etkisi çok güçlüydü. Gereksiz süslemeler olmadan, doğrudan insanın içine işleyen bir anlatımı vardı. Özellikle Firdevs’in kendi hayatını sorguladığı bölümler uzun süre aklımda kaldı. Kitap bittiğinde sadece karakteri değil, toplumun adalet anlayışını da düşünmeye başladım.
Bence bu kitap kadınların yaşadığı görünmez baskıları anlamak için mutlaka okunması gereken eserlerden biri. Rahatsız eden, düşündüren ve insanın bakış açısını değiştiren güçlü bir kitap.
Yalnızlığın İçinde Aşk, Aşkın İçinde Çatlaklar
“Çatı Katı Aşıkları”nı okurken duygusal olarak çok bağlanamadığım ama üzerine düşündüğüm bir kitap oldu. Dili ağır değil, okunuyor; fakat hikâye beni tam anlamıyla içine çekmedi. Bazı kısımlar şaşırtıcıydı, bazı yerlerde merak duydum ama genel olarak daha güçlü bir anlatım ve daha derin bir etki beklerdim.
Romanın en dikkat çekici tarafı, insan ilişkilerini ve aşk kavramını idealize etmeden, oldukça problemli ve gri bir alanda ele alması. Karakterlerin seçimleri, özellikle etik açıdan, okuru rahatsız eden ve sorgulamaya iten türden. Okurken sık sık “Ben olsam böyle davranır mıydım?” diye düşündüm ve çoğu noktada cevabım hayır oldu. Belki de kitap tam olarak bunu amaçlıyor: okuru karakterlerle özdeşleştirmekten çok, onlarla mesafe kurmaya zorlamak.
Aşkın tek taraflı yaşanması, insanların birbirinin hayatında aynı ağırlıkta yer almaması ve vicdan kavramının kişiden kişiye ne kadar değiştiği kitapta oldukça çarpıcı biçimde hissettiriliyor. Bu yönüyle gerçekçi ama aynı zamanda biraz soğuk bir anlatı sundu bana. Duygusal olarak sürüklenmek yerine daha çok gözlem yapan bir okur gibi hissettim.
Beni en çok etkileyen şey ise kitabın romantik bir aşk hikâyesi olmaktan ziyade, insanın bencilliği, seçimleri ve bunların başkalarının hayatında yarattığı izler üzerine düşündürmesiydi. Ancak karakterlerin iç dünyalarının daha derin işlenmesini ve anlatımın daha güçlü olmasını isterdim. Potansiyeli yüksek bir hikâye var ama anlatım bana göre tam olarak parlayamamış.
Genel olarak çok sevdiğim bir kitap olmadı, hatta yer yer sıkıldım; fakat bazı sahneler ve fikirler aklımda kaldı. Belki de “Çatı Katı Aşıkları”nın en güçlü yanı bu: Okuru duygulandırmaktan çok rahatsız eden, düşündüren ve tartışmaya açık bir hikâye sunması.