İnsanı yanlızlaştırıp sadece kendi kaynaklarından beslenmeye başlayan bir yaşam,zamanla sıradan toplumsal bağlarını ve dayanak noktalarını yetirir;zorunlu uyarıların dışında alışılmış her türlü besinden mahrum kalan benlik isyan eder ve yalnızlık,insanın kendisine kin beslemesine sebep olan her türlü asabiyete evrilir.