Merve
@Merve________
Tıp
29 Nisan
213 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hayatımıza giren insanlar tesadüf değildir. Her biri bir anlam taşır; kimi bize bir şey öğretir, kimi bizden bir yük alır. Bazıları yalnızca bir döneme eşlik eder ve zamanı gelince sessizce gider. Görevini tamamladığında hiçbir yol sizi artık karşılaştıramaz. Ama hikayede bir yarım kalmışlık varsa ; dünyanın neresinde olursanız olun, yaşınız kaç olursa olsun ,hayat sizi yeniden hiç ummadık bir yerde karşı karşıya getirir.
Reklam
O serin yaz akşamlarını özledim. Hani vardı ya çayımızı demler çekirdeğimizi alıp ailemiz ve sevdiklerimizle terasta oturur doya doya kahkahalarla gülerek sohbet ettiğimiz yaz akşamları. O zamanlar sanki hiç derdimiz, endişemiz, telaşımız yokmuşçasına ederdik bu sohbetleri. Belki de vardı ama umut da hep vardı.
Şimdi bakıyorum da o günlerden geriye ne kaldı?
Şimdi soruyorum da o umuttan geriye ne kaldı?
Kendilerine sunulan yetmiş seksen yıllık ömrün ilk ve son onar yılı çocukluğun bilinçsizliği ve yaşlılığın çaresizliği içinde geçtiğine göre ellerine kalan elli yılı itişip kakışarak dövüşerek sonra da dövüşmenin getireceği yıkıntılara ve kayıplara hayıflanarak heba etmek için mi dünyaya yollamıştı insanoğlu?
Sayfa 328
İnsanın hep tutunacak bir dalı olmalı sanırdım. Meğer bazı çıkmazlar, insanın son umudunu bile çıtırtısız kırabiliyormuş. Hayat boyu öl*mden bir şeyler çalma telaşıyla yaşadık; ama yorgunluk ağır basınca, insan sessizce ona doğru mu bırakıyordu kendini?