ɢöκκυşαğı
@Merveandinc
Yaşamak umrumdadır
16 Mayıs
192 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Okurken merakla başladım ama sonu gelmeyince mecbur başlamışken bitirivereyim diyeceğim bir kitaptı. Ökitaptaki kahramanın başına ilginç bir iş geliyor. Kız bir gün sus pus oluyor ve bir daha hiç konuşamıyor. Ağlamaya başladığında da gözlerinden taşlar dökülüyor. E haliyle okurlar merak ediyor o kıza ne oldu gözlerinden dökülen taşların sebebi neydi? Ama olay daha başka anlamsızlaştı okurken heyecanı kalmadı. Ama yine de merak edenler ve kaçırdığı bir şey vardır mutlaka diyenler olacaktır.
Reklam
idam Mahkumu!
Bağlayın ellerini, çırpınmasın ölüme giderken! Saçlarını da tıraş edin,
kesilen kafası güzel görünsün!
Gömleğinin boynunu kesmeyi unutmayın,
bıçak güzelce koparsın kafasını!
Ha birde söyleyin
dışarıdaki insanlara, az kaldı istedikleri vahşet gelmek üzere!
Merhamet diyorum, doğadaki tüm canlılarda sınırsızca bulunan merhamet neden biz insanoğlunda yok?
Kitap 4 uzun hikayeden oluşuyor. Özellikle haysiyetli hırsız ve yufka yürekli iki hikayesini çok beğendim. Psikolojik tahlilleri ve kahraman tasfirleri çok güzel.
Dostoyevski "beyaz geceler" isimli hikayesini sürgünden 1 yıl önce yazmış. Bize kış mevsimini anımsatsa da olay yazın geçiyor. Zaten beyaz gece St. Petersburg'da Haziran ayında gece havanın kararmaması, oraya özel bir hava durumuymuş. :) Daha fazla anlatmayayım da sizler de keşfedin. İyi okumalar :)
"Macera sevenler için iyi bir deneyim olacaktır. Ben daha önce kısaltılmış metnini okumuştum ve çok sevmiştim. Küçük bir çocuk ve arkadaşlarının hazine avını konu alıyor kitap.
Çocukluğunu özleyenlere tavsiyem olsun. " :)
Huzurlu keyifli bir yaşam biçimine sahip kahramanımız kariyerinde oldukça büyük ilerleme kaydediyor. Kadının güzelliğine kanıp maalesef mutsuz bir evlilik yapıyor ve kendini işine veriyor. 45 yıllık yaşamının son demlerinde dermansız bir hastalığa yakalanıyor: "böbrek kayması"
İyileşemeyeceğini anlayınca haliyle tanrıyı sorguluyor. ölmek istemeyişini ve çaresizliğini çok güzel tasvir etmiş yazarımız. Aslında yaşaması gereken hayatın bu olmadığını her şeyin yalandan ibaret olduğunu anlaması ve her seçiminin sonundaki pişmanlık...
Bu kitap Tolstoy'un bir mektubunda da belirttiği gibi sıradan bir adamın, sıradan ölümünün kendi gözünden tasviridir.
Reklam