Merve

Merve
@Merveben_
Doğdu, büyüdü, okudu, yazdı. Okulda yazdı, gazetede yazdı, bir kanepenin köşesinde, bazen bir otobüs durağında.
Uyku ile uyanıklık arasında, her şeyin eşiğinde durabileceğin o bitimsiz zamanda göğüs kafesime karanlık kondu. Önce sızamadı içeri, döndü durdu. Sonra başladı fısıltılar, karanlığın içindeki gölgeler kulaklarımı aşıp kafesinde çile çeken kalbime fısıldamaya başladı. O kadar yalnızdım ki, 'korkuyorum' diyebildim sadece. Birisi geldi 'korkma' dedi. Umudum yeşermişti. "Korkma, korkunun ecele faydası yok". Bu kadar acımasızdı insanoğlu.
Hayat ve İnsan
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kabul et rahat et. Ne kolay demesi. Evet, değiştiremeyeceğin şeyleri kabul etmek de zor. Değiştiremeyeceğin ve artık bu sebeple yapamayacağın bir şeyi kabul etmek demek, onunla ilgili umut etmemeyi ve hayal kurmamayı da içerir. Var mı o kadar güçlü bir yüreğin? Kaybettiği bir olasılığın, fiziksel ya da ruhsal, yasını tutan bir insana "Bir de sen mi yaşıyorsun canım" demek çok vicdansızca.
Psikoloji
Hayır, ben delirmedim. Sizin de aklınızı başınıza getirmedim. Ben yalnızca, kaldırabileceğimden Daha fazlasıyla haşır neşirdim.
Dünyadaki konumumu belirlemem için duygularımı taşıyabilecek kadar güçlü bir kalbe ihtiyacım var.
Yazılarıyla fısıldayanlar, yazılarıyla haykıranlar.. Hepsi duyulmak ister.
İnsan