Ve bizi yan yana yazmayan şu kadere de kırgınım, asla karşılaştırmayan tesadüflere, birlikte uyanmamıza izin vermeyen günlere, içimde kanayan bi yara olarak kalmana sebep olan her şeye.
Kırgınım işte.
Varsın eller gönül yarası kapanır sansın.
bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum sen ölmedin rüveyda; at vuruldu; ben öldüm her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının yıkayıp kefenledin; mehtabına gömüldüm her iklime kanatlı bir haberci salsınlar çağır âşıklarını; namazımı kılsınlar duysun âlem ateşin dağı erittiğini bu illetin taşları bile çürüttüğünü.