Gözlerini açtığında bir ayna buldun karşında. Annen. Gözlerini açtıkça çoğaldı aynalar. Anneleşti her şey. Göze girmek istedin. Gözde olmayı umdun. Sevmeyi sevdin. Sevilmeye sevdalandın. Yüzünü aradığın aynalar bir bir kırıldı sonra. Gördün ki düşün başladığında başlamış düşüşün.!
Senai Demirci
Sevgili Dost,
Yaşamak, beraberinde anlamayı da getirirse gerçekten yaşanmış olur. Depremi önceden fark edip uluyan köpeklerden ve çırpınarak öten kuşlardan bir şeyler ayırmalı bizi.
Madem önceden hissedemiyoruz, bari sonradan bir şeyler hissetseydik.
Madem kulaklarımız yenildi, kalbimizle dinleseydik.