Mervege
@Mervegee
Bazı kitapların son sayfaları, çok sevdiğin bir insanı kaybetmek gibi..
311 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Ayşe'nin gözlerinde hayat başlıyordu. Hapsedildiği umutsuzluk ve karanlık içinde, gözlerinden ruhuna, İhsan sarı küçük bir güneş gibi giriyordu.
Reklam
Ayşe'nin yüzü dalgasız, rüzgârsız bir göl gibi sakindi.
Bazen ona bakıyor, bu sessiz başın güzel olmadığını, ağzının fazla büyük, burnunun fazla uzun, gözlerinin fazla hüzünlü olduğunu düşünüyordum. Sonra her gördüğü adamda yaptığı etkiye bakıyor, bu biçimler arasında kaynayan ateşin, acının etrafını tutuşturan bir tür alev, bir tür ışık olduğunu itiraf ediyordum.
Niçin ruhumun bu ateş gömleği sırtımdan canıma geçiyor? Gözümden, dilimden, kızıl, yakıcı yenlerini gösteriyor...
İşte hayatının cümlesi buydu: En derinden toprağı yiyerek yeryüzüne çıkmaya çalışan bir köstebek. İşte ben buyum, diye düşündü.
Sayfa 153
Reklam